Bu günün müasir Emo Rokunun nümayəndələri Incubus, Dashboard Confessional, Jimmy Eat World, New Found Glory, Hoobastank, yəni MTVdə duy/eşitdiyimiz və duy/eşidə bilmədiyimiz qrupları tanıyacaq və hansı Emo Rok, hansı punk, hansı nə, öyrənəcəyik. Ayrıca, keçmişdən bu günə, növün necə dəyişdiyini də görəsiyəz 

Hardcore Punkun bir davamı olaraq başlayan və indiki vaxtda Alternativ Rokun əhəmiyyətli bir növü olan Emo Rok qısa zamanda, müasir punkların və endiyə rockerların yeni favoriti oldu, progressif gitara tonları, kompleks mahnı strukturları, melodik və dinamik səs-küyü ilə dərhal tanındı. Bir qisim isə popa daha yaxın dayandı. Emo mahnı sözləri, olduqca fərdi, poetik və bir az da etiraf havasında. Digər rok növlərindən bir az daha az maço. Hər nə qədər "sən bunu papağıma izah et" deyilsə də, reklam və ticari qayğılara qarşı, reklamı yapınan musiqinin həqiqətən duyğuları əks etdirə bilməyəcəyi fikirindələr. Buna görə eyni anda həm enerjili və mübarizəçi, həm də fərdi, xüsusi və həddindən artıq romantik olmağı bacara bilən bir tərz. (Baxın, Incubus - Drive.) 

Dinlədiyimiz hər şeyin ucu əslində 80lərə bağlı! 

80lərin, qabardılmış saçları ilə eşq mahnıları söyləyən rok qruplarının, qabarıq qollu köynəkləri və dar jeanleri ilə rəqs edən qadınların dövrü olduğunu söyləyən böyük qardaşlarınızın atladıqları bir şey var. Bu an elektronik və hip hop ilə birlikdə, sənayenin ən böyük lokomotivlərindən biri olan alternativ rok musiqisinin təməlləri, eynilə digər ikisi kimi, 80lərdə meydana gəlməyə başladı. 

80li illərin ortalarında, 70li və 60lı illərin popunun təsiri ilə, yeni bir axın ortaya çıxmağa başladı. The Cure, REM, The Cars, Talking Heads kimi qruplar, 70lərin sonları və erkən 80lərdə disco, punk kimi axınlar ortalığı sıxıb qovurarkən, o illərin underground bazarını meydana gətirdilər. Ancaq punk və disco yox olunca bu qruplar yerüstünə çıxmağa başladı və boşalan underground bazarı dolduracaq yeni bir şey gərək idi. 

Fugazi (Hər qrupdan sonra, mörərizə içində ilk olaraq dinlən/istirahət etməsi lazım olan mahnılarını yazmağa çalışacağam: Waiting Room), Sonic Youth (bu ikisi bibi/hələ musiqi edirlər), Superchunk, Rites of Spring. (Other Way Around)... Bu qruplar, ən ümumi adıyla "endiyə rok" deyə bilinən tərzin (əlaqədar terminləri sonradan araşdıracağıq) yaradıcısı oldular. Rites of Spring, tanış sərt punk ritimleri ilə, fərdi və romantik mahnı sözlərini ilk birləşdirən və səbəbindən də növün təməlini atan qrup oldu. Bu yeni quruluşlanma, özünə əsas olaraq Vaşinqton D.C.ı seçdi və underground, birdən yeni qruplar ilə doldu. Bu qruplar, yeraltında qalmaq vəziyyətində idilər, çünki çox fərdi bir musiqi edirdilər və reklam əleyhdarı rəftarları, mətbuatın işinə heç gəlmirdi. Buna görə qısa ömürlü qruplar, kiçik bir firmadan çıxan bir neçə valdan ibarət bir diskografi, çox vaxt bir demo ilə sonlanan macəralar bu cür üçün olduqca adi idi. 

"Emo" nə demək, nə axmaq bişi, emotional kimimi yəni? 

"Emo Rok" termininin ortaya çıxması da bu dövrə rast gəlir. Mən də daxil çoxu adamın düşündüyü kimi Emo, "emotional / romantik"in qısa halı deyil. Yəni romantik, hüznlü rok mənasını vermir! Zamanında avamca rollarda oynayan Emo Phillips adlı bir aktyor varmış və Fugazi Konsertində sıkınan bir tamaşaçı, "siz gedin Emo Phillipsə rok edin" deyə qışqırmış! Ancaq qrup, o səs-küydən Phillips qisimini duy/eşidə bilməmiş. Tamaşaçıya "Emo Rok da nədir?" deyə soruşmuşlar və digər tamaşaçılar da qrupun bunu özlərinə soruşduqlarını, cavabı içində bir sual olduğunu düşünmüşlər. Təbii bu hekayənin bir şəhər əfsanəsi olma ehtimalı da çox çox böyük. 

D.C.dakı bu partlama qısa sürdü. Çünki başqa bir yerdə, başqa bir şey partlamışdı. Artıq 90ların başına gəlmişdik və X generasiyas(n)ı təbir edilən qurşağın Grunges(n)i doğurmasının zamanı gəlmişdi. Görkəmli, depresif bir dövrə damğasını çox ciddi bir şəkildə vuran Grunge, bizdən bir əvvəlki qurşağı, "Yaşayırıq amma, mənas(n)ı nə", "Hər şey o qədər gərəksiz ki", "Yavaş yavaş yox olmaqdansa birdən yanıb getməyi seçərəm" sayıqlamalarına itələyən musiqi növü. Tam bu aralayar Körfəz Döyüşü partladı və insanlar o zamanlar musiqi dinləyən hər kəs Nirvana və Pearl Jam pərəstişkarları olaraq ikiyə ayrıldı. Nirvana yox oldu, Pearl Jam, "Kaş ki onlar da yox olsaydılar" dedirtdi. Seattle, bu yeni musiqinin paytaxtı olmuşdu, D.C.ın çox da bir əhəmiyyəti qalmamışdı. İnsanlar, uzatdıqları saçları ilə üzlərini örtüb, "Tanrım, çox böhranım" ya da "Tanrım, həddindən çox böhranım" sözləri ilə mahnı dinlər, depresiyaya girər, Qurd Cobain adlı bir "doğuşdan itirən"in mahnı sözlərini zümzümə edərdilər. Əsla bir "Papa Roach" enerjisinə sahib olmadı o generasiya, amma biz də onların sahib olduğu ruhu çox tuta bilmədik. 

Ancaq bu dövr, Qurdun, başına bir tüfəng söykəməsi ilə sona çatdı. Sona çatan bir şey də Converse All Ulduz ayaqqabılarının satışı oldu. İntihar etdiyində ayaqlarında bunlardan vardı və firma, bu fotoşəkil üzərinə ayaqqabını bazardan çəkdi! Bir dövr, ciddi ciddi bitmişdi! 

men terbiyeli olmagi terbiyyeSizlerden oyrendim